Emmanuel Oyeleke: një rrugëtim krijues në fotografinë e modës

Shtyrja e kufijve krijues është pjesë thelbësore e fotografisë së modës dhe jashtëzakonisht e rëndësishme teksa ecim drejt një industrie të demokratizuar, ku krijuesit e rinj, si dhe fotografët e njohur, fuqizohen të tregojnë historitë e tyre unike përmes objektivëve. Këtu, ambasadori i Canon me bazë në Nigeri, Emmanuel Oyeleke, ndan rrugëtimin e tij frymëzues si fotograf mode në Lagos.

Rruga e Emmanuel drejt fotografisë është po aq unike sa imazhet e tij. Dikur ai luante Scrabble profesionalisht, duke udhëtuar nëpër botë për turne. Gjatë këtyre aventurave, ai zbuloi një dashuri të thellë për fotografinë, duke kapur kujtime dhe momente nga udhëtimet e tij.

Duke e përshkruar veten si një “sipërmarrës serial”, Emmanuel fokusohet të kanalizojë energjinë e tij drejt pasioneve dhe kjo ka qenë thelbësore në shndërrimin e interesit të tij në një karrierë të suksesshme.

Një nga parimet udhëheqëse të Emmanuel është të mos përsërisë kurrë të njëjtin imazh. “Nuk më pëlqen rutina”, rrëfen ai. “Mërziten shpejt, kështu që edhe nëse bëj një foto që kam bërë më parë, ndriçimi mund të jetë i ndryshëm. Klientët duan konsistencë, sigurisht, por unë shmang të jem formulaik. Gjej rrugë të ndryshme për të arritur destinacionin tim. Është diçka që më mban në lëvizje. Më ka mbajtur kureshtar.

“Kur mendon se e ke kuptuar se si funksionon dhe ka një mënyrë të vetme, atëherë bie në kurthin e vetëkënaqësisë dhe në një moment, imazhet e tua fillojnë të përsëriten. Në një kulturë si ajo e Nigerisë, njerëzit duan ide të reja dhe diçka ndryshe çdo herë. Gjithashtu, sapo bën diçka, shumë fotografë të rinj do ta imitojnë, prandaj nëse nuk arrin të gjesh mënyra të reja për t’i bërë gjërat, atëherë puna jote fillon të duket si puna e njëqind fotografëve të tjerë. Duke i bërë gjërat ndryshe çdo herë, e bën punën interesante si për mua, ashtu edhe për klientët e mi.”

Qoftë projekt personal apo porosi nga një klient, pas punës ka gjithmonë një vizion personal, thotë Emmanuel, dhe ndonjëherë, edhe nëse nuk është ajo që klientët prisnin, ata përfundojnë duke e dashuruar atë.

Ashtu si Nina Zimolong dhe Ian Hippolyte, të përmendur në një artikull të mëparshëm të kësaj serie, Emmanuel mendon se rrëfimi i historive është gjithmonë i pranishëm në fotografinë e modës.

“Edhe nëse nuk e sheh, gjithmonë ekziston një element i rrëfimit të historive”, thotë ai, “edhe në gjërat më të imëta, shikimi i modeles, kompozimi, ose ajo që zgjedh të përfshij ose të përjashtoj nga kuadri. Ka diçka që po përpiqem të tregoj me punën time.”

Emmanuel vëren të njëjtin impuls krijues në vetë industrinë e modës dhe për rrjedhojë thekson rëndësinë e platformave ku zërat e rinj mund të dëgjohen. “Evente të tilla si Lagos Fashion Week janë krijuar për markat e njohura, por disa prej tyre përfshijnë platforma edhe për disenjatorët e rinj. Po krijohen shumë evente të reja.” Ai thekson vlerën e eventeve të tilla si Street Souk, një event në Lagos, i cili mbledh krijues të ndryshëm për të festuar modën dhe për të shfaqur punën e tyre. “Këto platforma janë shumë të rëndësishme për disenjatorët e rinj, si dhe aspekte të tjera të industrisë, artistët e rinj të grimit, stilistët e flokëve, fotografët dhe krijuesit e përmbajtjeve. Të gjithë kanë nevojë për një platformë për të shfaqur atë që mund të ofrojnë.”

Emmanuel mendon se rëndësia e rrjeteve sociale nuk theksohet sa duhet, për fotografët dhe për këta krijues të tjerë në industrinë e modës e më gjerë.

Rrjetet sociale kanë demokratizuar ekspozimin, tregon ai, duke i lejuar të gjithë artistët të “vetëpublikojnë” punën e tyre dhe të arrijnë audienca globale pa u mbështetur te portat tradicionale, një term që Ian përdori gjithashtu për të përshkruar barrierat për t’u futur në këtë fushë, si botuesit, galeritë dhe producentët. “Rrjetet sociale kanë qenë vërtet fuqizuese, veçanërisht për fotografët, disenjatorët, artistët e grimit dhe krijuesit e tjerë të rinj, të cilët më parë nuk kanë pasur një mënyrë për të ndarë punën e tyre.

“Ndoshta nuk ke dalë kurrë nga brigjet e Nigerisë, por puna jote ka udhëtuar në mbarë botën. Mendoj se kjo është shumë e rëndësishme.”

Për fotografët e ardhshëm të modës dhe po ashtu për talentet e reja në industri, të cilëve puna e tyre mund t’u ofrojë ekspozim të paprecedentë, Emmanuel u ofron këtë këshillë praktike:

• “Sigurohu që të jesh i dukshëm. Ndarja e punës kontribuon në vizibilitetin e talentit afrikan - në fotografi, videografi, kinematografi, modë. Ka një thënie: goja e mbyllur nuk ushqehet. Dua të them, si artist, nuk do që të krijosh punë dhe ajo të mbetet aty e padukshme. Mendoj se është më e rëndësishme se kurrë të ndash punën.”
• Trego historinë tënde. “Njerëzit tërhiqen nga historitë, jo vetëm nga imazhet apo videot. Trego historinë tënde, sepse askush nuk mund ta tregojë historinë tënde ashtu siç do ta tregosh ti.”
• Përqafo transparencën. “Sa shpesh i dëgjon njerëzit të thonë ‘Oh, puna ime flet vetë’? Por ka shumë zhurmë, shumë shpërqendrime, edhe në rrjetet sociale. Kështu që në këtë pikë duhet vërtet të ndash sa më shumë dhe sa më shpesh të jetë e mundur. Mos ndaj vetëm pjesët e mira por edhe sfidat, ndaj atë që ndodh në prapaskenë dhe ndoshta njerëzit do të shohin vlerën e asaj që po bën”.

Rrugëtimi i Emmanuel është një dëshmi e fuqisë së pasionit, origjinalitetit dhe kreativitetit, duke treguar se si një frymë sipërmarrëse dhe rrjetet sociale mund të formësojnë karrierat e rrëfimtarëve vizualë të sotëm. Nëse ka një gjë për të mësuar, është se me mjetet dhe mendësinë e duhur, ëndrrat e mëdha mund të bëhen realitet.

Lexo më shumë:

• Depërtimi në botën e fotografisë së modës
• Lista e kompletit të fotografisë së modës

Shkruar nga Mabinty Taylor-Kamara dhe Sarah Kay Bland