Nga formati dixhital në atë analog: mënyra se si printimi u shtoi një dimension tjetër fotografive të pazakonta të udhëtimit të Katie Edwards

Fotografja dhe influencerja Katie Edwards ka një metodë të pazakontë të fotografimit gjatë udhëtimeve: ajo është e specializuar në shkrepjen e pamjeve nëpër botë përmes dritareve të trenave. Ajo ka udhëtuar me mijëra kilometra përgjatë Evropës dhe Shteteve të Bashkuara, ka bërë qindra e mijëra fotografi dhe ka ndarë imazhet e përzgjedhura në internet te llogaritë sociale të saj dhe në formë të printuar nëpër ekspozita.

Megjithatë, së fundi ajo ka marrë me vete një printer kompakt fotografik Canon në një udhëtim me tren në mënyrë që të mund të printojë dhe të ndajë në çast imazhet e saj. Me aplikacionin SELPHY Photo Layout në smartfonin e saj, i cili i mundësoi asaj që t'i transferonte fotografitë nga kamera dhe t'i printonte ato me valë në printerin portativ, ajo mund të marrë me vete kudo një mini studio kompakte fotografie. Ideja ishte që, edhe pse fotografitë e saj kapin momente kalimtare, printimet do t’i ruanin ato dhe do t’i rikthenin në botën fizike, si fragmente të vogla dhe të prekshme të një përvoje të përbashkët. Si rezultat, ky projekt krijoi lidhje që Katie nuk i kishte parashikuar. Ja se çfarë ndodhi.

Gjithçka filloi disa vite më parë. Sa herë që Katie, një fotografe profesioniste, merrte trenin për të bërë fotografi përreth Mbretërisë së Bashkuar, ajo natyrshëm që kishte me vete kamerën e saj dhe kështu lindi pasioni i saj i pazakontë. “Pas rreth gjashtë muajsh apo diçka të tillë,” kujton ajo, “fillova të bëja ekspedita të dedikuara për fotografi nga dritarja e trenit. Fillova me një udhëtim të shkurtër në Holandë sepse doja të fotografoja tulipanët nga dritarja e trenit. Nga ky moment e tutje, pasioni sa vinte e rritej.

"Fillova të bëja udhëtime të gjata me tren në Evropë kur bashkëshorti im aktual dhe unë ishim në një marrëdhënie në distancë; ai ishte në Gjermani, ndërsa unë në Mbretërinë e Bashkuar. Tashmë synojmë pjesën tjetër të Evropës dhe udhëtojmë së bashku."

Jo shumë kohë më parë, Katie përfundoi një udhëtim prej 10 000 miljesh përreth SHBA-së me trenat e Amtrak, i cili rezultoi në një ekspozitë printimesh në një galeri në Londër. Në prill të vitit 2026, Interrail sponsorizoi një ekspozitë të fotografive të saj nga dritarja e trenit, që paraqisnin Holandën gjatë sezonit të lulëzimit, e cila u mbajt në stacionin Utrecht Centraal.

“Në fillim, për mua ishte kryesisht thjesht për të shkrepur një fotografi të veçantë dhe për kapjen e një momenti të pazakontë,” shpjegon Katie. "Ndonjëherë fotografoj një peizazh, por në të vërtetë ka të bëjë më shumë me detajet e pazakonta që mund të kapësh në shpejtësi.

"Gjatë një udhëtimi të kohëve të fundit nga Beogradi në Sarajevë, fotografova një vajzë në mes të kërcimit mbi një trampolinë – ajo ishte në ajër me plot kuptimin e fjalës, duke përshëndetur me dorë në skaj të kornizës së fotografisë. Kam kaluar pranë qindra oborreve dhe trampolinave, dhe kjo ishte një nga ato gjërat që kisha në listën e dëshirave dhe që doja vërtet të ndodhte. Ndjeva një gëzim të pamasë. Disa nga gëzimet e mia më të mëdha ndodhin kur arrij të kap diçka të pazakontë nga dritarja e trenit. Dhe është pothuajse edhe më kënaqësi kur diçka shfaqet vetëm në skajin e kornizës së fotografisë, sepse rrezikonte të mos kapej aspak."

Megjithatë, nuk mbaron me kaq. "Zbulova se treni funksionon si një platformë e përsosur me rrota – kur shkrep në seri dhe më pas i radhit fotografitë nga dritarja së bashku, t'i nxjerr panorama masive lineare. Kjo nuk ishte pjesë e planit, por më pëlqeu shumë."

Më pas, vazhdon ajo, filloi të bashkonte në sekuenca një sërë fotografish, duke krijuar praktikisht filma me animacion kornizë pas kornize (stop-motion). "Në fillim, këtë e bëra thjesht sepse doja të gjeja një mënyrë për t’i ndarë ato në internet dhe për t’i bërë të arrinin te një audiencë më e gjerë. Por mendoj se, me kalimin e kohës, kjo u shndërrua pothuajse po aq në filmim, sa edhe në fotografi."

Katie zbulon se shpërndarja e punës së saj ka nxjerrë një rezultat befasues. "Ndonjëherë, njerëzit që fotografoja përmes dritares i zbulonin imazhet ku ishin fotografuar dhe më pas kontaktonin me mua. Është surreale të kesh këtë lidhje thjesht për faktin se i fotografova një herë ata rastësisht nga një tren në lëvizje."

Me apo pa qëllim, Katie thotë se kjo lidhje me njerëzit është kthyer në diçka të rëndësishme për të. Kjo ishte një ndër arsyet përse ajo dëshironte të hapte ekspozitën e saj në stacionin Utrecht Centraal – "Mendova se do të ishte emocionuese të takoja njerëzit që sapo ishin kthyer nga udhëtimi prej nga ku i fotografova." Duke zgjeruar këtë aspekt të komunitetit, ajo ka krijuar gjithashtu klubin e saj të postës hekurudhore: çdo muaj, ajo i dërgon abonentëve të saj printime kartoline të fotografive nga dritarja e trenit, me një letër shoqëruese që tregon historinë pas fotografive.

Prekshmëria e printimeve është thelbësore për Katie. "Interneti është gjenial në shumë mënyra, por është pjesë e natyrës sime që të kërkoj edhe ndërveprimin fizik. Edhe nëse nuk e takon aspak personin, sërish është një lloj shkëmbimi fizik."

Ky ishte qëllimi i Katie për këtë projekt printimi. Ajo planifikoi t'i printonte fotografitë e saj ndërsa ishte në tren dhe t'i linte pas printimet në vagonin ku ato ishin shkrepur. Në pjesën e prapme të çdo printimi, ajo ftonte këdo që i gjente që të shkruanin diçka rreth udhëtimit të tyre ose thjesht se çfarë ndienin në atë moment. Në këtë mënyrë, printimet do të bëheshin një shkëmbim mes udhëtarëve anonimë, ku njëra palë kapte momentin kalimtar në formë të prekshme, ndërsa pala tjetër i kthente përgjigje. Në ndryshim nga imazhet thjesht dixhitale ku dikush komenton rreth tyre në internet, printimi fizik në një vendndodhje reale ndryshon mënyrën se si njerëzit lidhen me të.

"E adhuroj këtë gjë – pra, të fsheh gjërat në një vend dhe të ndërveproj me njerëzit," - rrëfen Katie. Ajo zbulon se, në stacionin qendror të trenit në çdo kryeqytet që ka vizituar, ka fshehur një vulë të vogël gome me një kod unik mbi të. Ndjekësit e saj në rrjetet sociale ftohen të sjellin bojë për vula dhe letër dhe të marrin një gjurmë të vulës; nëse mbledhin dhjetë të tilla, ajo u dërgon një poster falas. Ajo raporton se gjuetia e thesarit ka ngjallur reagime "kudo", nga Ankaraja e deri në Stokholm".

Duke ndjekur të njëjtën ide për këtë projekt printimi, Katie mori me vete në tren printerin kompakt Canon SELPHY CP1500. Ky printer fotografik portativ ishte ideal për këtë detyrë – ai përdor teknologjinë e printimit me sublimim boje, që do të thotë se prodhon printime me ngjyra të gjalla, me cilësi laboratorike, pa pasur nevojë për fishekë boje të veçantë. Printimet dalin plotësisht të thata dhe të gatshme për t’u përdorur menjëherë nga printeri, si dhe janë rezistente ndaj ujit, gërvishtjeve dhe gjurmëve të gishtërinjve.

Printimi ishte shumë i drejtpërdrejtë. Printeri SELPHY CP1500 ofron një gamë opsionesh lidhjeje, duke përfshirë kabllot USB-C për t'u lidhur me kompjuterë, kamera dhe njësi USB, si dhe një lexues karte të integruar, në mënyrë që ju ta nxirrni menjëherë kartën SD nga kamera direkt e te printeri. Katie zgjodhi të printojë me valë duke përdorur aplikacionin SELPHY Photo Layout në smartfonin e saj.

Aplikacioni ju jep mundësinë të personalizoni fotografitë tuaja përpara se t'i printoni ato, duke shtuar tekst, bordura dhe efekte krijuese, si vulat. Gjithashtu, mund të zgjidhni nga një sërë shabllonesh për një fotografi të vetme ose për disa fotografi në një printim. Katie zgjodhi t'i printonte imazhet e saj pa i përmirësuar ato në madhësinë më të madhe të kartolinës. "Vendosa të mos shtoj efekte, diçitura apo etiketa, - shpjegon ajo, - por dëshiroja t'i bëja ato më personale dhe të merrja reagimet me shkrim dore nga njerëzit në pjesën e prapme të tyre."

Një opsion në aplikacion i tërhoqi vëmendjen Katie: shtimi i një kodi QR, që krijon një lidhje ku shikuesit mund ta skanojnë për t'u transferuar në një faqe rrjeti apo faqe mediash sociale. "Është zbavitëse të lësh një printim me një kod QR mbi të dhe të shohësh se çfarë ndodh kur dikush e gjen atë. Në fakt, kjo ishte ideja ime fillestare – Që t'i lija printimet dhe thjesht do të shihja se çfarë lidhjeje krijojnë njerëzit me to."

Katie la disa printime në madhësi kartoline te sediljet e trenit dhe njerëzit lanë reagime me shkrim dore në pjesën e pasme të tyre. Megjithatë, filloi të ndodhte edhe diçka tjetër: ajo që Katie po bënte në vetvete theu akullin dhe nxiti biseda me bashkudhëtarët e saj. "Është e çuditshme të qëndrosh në tren dhe të bësh fotografi. Por kur nxjerr printerin në tren dhe fillon të printosh... epo, ky është momenti kur njerëzve u lind interesi.

"Çdokush ka arsye të ndryshme që merr trenin, qoftë për të shkuar diku apo për udhëtime të gjata dhe ky ishte pikërisht shkaku për nisjen e bisedave."

Elementi i përbashkët i punës së Katie është krijimi i lidhjeve personale përmes ndarjes së përvojave. Cilado qoftë mënyra me të cilën ajo ndan fotografitë e saj në dritaren e trenit, ajo thotë se "ka kaq shumë njerëz që më shkruajnë dhe thonë se "kjo është rruga që përshkoja çdo ditë për në shkollë", ose "ajo është ferma e babait tim". Është mahnitëse t'i ndash këto fotografi dhe më pas të dëgjosh historitë e të tjerëve se çfarë domethënie kanë për ta ato hapësira shumë të vogla në kornizë."

Megjithatë, ky projekt shtoi një dimension të ri. Ajo vëren se printimi i imazheve të saj në tavolinën e trenit me printerin SELPHY CP1500, që ka kapacitetin të nxjerrë printime kaq shpejt dhe me lehtësi, e bëri procesin të duket "befasisht i menjëhershëm". “Është diçka fantastike të jesh në gjendje të mbash fizikisht në dorë pamjen nga një dritare, ndërsa je ende në trenin që po përshkon me shpejtësi peizazhin.” Bashkëudhëtarët e saj përfunduan duke reaguar me shumë entuziazëm ndaj kësaj përvoje të menjëhershme.

Printimet e printerit SELPHY CP1500 janë të qëndrueshme dhe ju japin mundësinë që të shkruani mbi to, duke i bërë ato kujtimet ideale", - thotë Katie. Megjithatë, sipas saj, "ndërveprimet kanë rëndësi më të madhe". Në këtë drejtim, nuk ka shumë rëndësi krijimi i albumeve apo i ditarëve të udhëtimit."

Duke qenë se printimet janë të prekshme dhe kaq të menjëhershme, "në disa mënyra ato duket se sjellin botën e jashtme menjëherë brenda në tren, ku në të kundërt kjo nuk do të ishte e mundur. Ndaj, fokusi kaloi nga printimet apo momentet kalimtare jashtë trenit te lidhjet brenda tij. Jam e lumtur për këtë rezultat."


Shkruar nga Alex Summersby